Logo WCTA

Oddział World Chen Xiaowang Taijiquan Association

Szkoła Tai Chi Chuan stylu Chen

• Nauka Tai Chi • Medycyna chińska •

ZAPYTAJKONTAKTFORUM

Pchające dłonie - cele i zasady treningu

W stylu Chen Taijiquan wg przekazu WM Chen Xiao-Wang istnieje pięć ustalonych (tzw. formalnych) technik pchających dłoni. W ramach każdej z tych technik istnieje wiele różnych opcji co powoduje, że ustalonych technik jest faktycznie znacznie więcej. Wraz z kolejną techniką stopień trudności wykonania wzrasta.

Obok ustalonych form w kanonie nauczania są również swobodne pchające dłonie. Trening ten polega na wykonywaniu dowolnych akcji mających na celu wytrącenie przeciwnika z równowagi. W ćwiczeniu tym obowiązują pewne zasady.

Szereg innych ćwiczeń wykraczających poza wyżej opisane omówiony został w dziale Aplikacje bojowe.

Podstawowe cele treningu ustalonych pchających dłoni

  • rozwijanie nawyku neutralizacji siły zamiast przeciwstawiania się
  • budowanie umiejętności utrzymywania poprawnej struktury ciała, gdy działają na niego siły zewnętrzne
  • rozwijanie umiejętności wyczuwania (słuchania) i rozumienia siły (ruchu) partnera, jego intencji oraz równowagi

Jak ćwiczyć ustalone pchające dłonie?

  • używamy minimum siły (nie oznacza to kompletnego rozluźnienia i zwiotczenia)
  • pracujemy całym ciałem, przy czym dan tian (podbrzusze) kieruje ruchem
  • umysł jest wyciszony i skupiony na głębokim odczuwaniu całego ciała i jego ruchu (najpierw swojego, potem także partnera)
  • staramy się poprawnie i we właściwym momencie przenosić ciężar i obracać ciało (zmiany następują w określonym czasie)
  • ruchy są okrągłe i płynne, nie ma gwałtownych zmian kierunków
  • cały czas utrzymujemy stan Peng ('wypełnienie', ekspansja) zachowując maksymalny możliwy relaks i osadzając całe ciało
  • unikamy niepotrzebnych ruchów, ciało porusza się stabilnie ale zarazem lekko i zwinnie

Wiele osób niedługo po nauczeniu się określonych technik formalnych pchających dłoni szybko nudzi się ich ćwiczeniem. Najczęstszą przyczyną tego jest brak zrozumienia celu treningu. Tworzy to fałszywe poczucie biegłości i opanowania techniki blokujące chęć doskonalenia. Wiąże się to z brakiem dyscypliny mentalnej (myśli są rozbiegane).

Gdy wiemy co chcemy poprawić poprzez trening nasz umysł automatycznie staje się bardziej skupiony, wyciszony i zrównoważony. Jesteśmy w stanie sami dokonać znaczącej korekty.

Po pierwsze trzeba sobie uświadomić, że ćwiczenia formalne są tylko przygotowaniem do treningu tzw. swobodnych pchających dłoni oraz innych form treningu z partnerem, w których występuje rywalizacja. Co za tym idzie wszelkie błędy popełniane na tym etapie treningu mają swoje późniejsze konsekwencje. Po drugie, warto wiedzieć, że wcale nie musimy (jeśli nie jesteśmy zainteresowani) przechodzić do etapu 'ostrzejszych' ćwiczeń rywalizacyjnych. Nie ma to jednak wpływa to sposób treningu formalnych pchających dłoni. Należy bowiem podchodzić do niego jak do ćwiczeń, w których występuje rywalizacja.

Co to oznacza w praktyce?

  • ćwiczymy luźno, ale w taki sposób, aby nasze ciało mogło poradzić sobie ze znacznie większą siłą niż tą z jaką mamy faktycznie do czynienia - (dlatego warto czasem zwiększyć nieco nacisk w ćwiczeniach formalnych aby uświadomić sobie błędy w pozycji, braku równowagi i strukturze ciała i trajektorii ruchu)
  • angażujemy naszą uwagę i świadomość w każdy ruch w taki sposób jakbyśmy, spodziewali się w każdej chwili nagłego natarcia
  • skupiamy naszą uwagę na drugiej osobie tak, jakbyśmy czekali na najlepszy moment do zaatakowania.

Dzięki temu, że w ćwiczeniach formalnych nie ma miejsce na rywalizację możemy w bezstresowy, łagodny sposób stopniowo rozwijać m.in. naszą czujność, wrażliwość, zdolność neutralizacji siły, solidną postawę oraz doskonalić wiele innych umiejętności. Trening taki przygotowuje do ćwiczenia aplikacji bojowych Taiji oraz znacząco poprawia jakość formy ręcznej.

Przydatne artykuły:
Dlaczego nie można się nauczyć pchających dłoni w weekend?
Podstawy praktyki sekwencji i pchających dłoni wg Li I-yu
Pchające dłonie z wielkim mistrzem Tai Chi